Iedereen kent de naam Viagra. Dit geneesmiddel wordt al sinds 1998 gebruikt ter behandeling van erectiestoornissen en staat bekend als het snelst verkopende medicijn. Pfizer, de maker van deze pil, maakt alleen Viagra voor mannen. En hoewel veel mannen van de wetenschappelijke doorbraken op het gebied van medicatie tegen erectiestoornissen hebben kunnen profiteren, hebben vrouwen met seksuele problemen, zoals het verlies van hun libido, veel minder mogelijkheden.

Dus hoe staat het met Viagra voor vrouwen? Hoe zit het met de geruchten over dit middel?  

Hier nemen we een kijkje naar de huidige situatie en proberen we een aantal van de meestgestelde vragen over de geneesmiddelen voor vrouwen met libido-problemen te beantwoorden:

Bestaat er zoiets als Viagra voor vrouwen?

Nee.
Flibanserin is een geneesmiddel dat volgens sommige mensen vergelijkbaar is en wordt ook wel ‘vrouwenviagra’ genoemd. Deze kleine roze pil wordt gemaakt door Valeant Pharmaceuticals en is verkrijgbaar onder de naam Addyi.

De werking van de stof flibanserin is compleet anders dan de werking van sildenafil (de werkzame stof in viagra) bij mannen. Het wordt alleen ‘vrouwenviagra’ genoemd omdat het het eerste geneesmiddel is dat zich richt op vrouwelijke seksuele dysfunctie.

Addyi verbeterdt dus niet de seksuele prestatie maar zorgt ervoor dat de patient vaker of meer zin zal hebben in seks, doordat het het libido verhoogt.

Uit onderzoek is gebleken dat Addyi als gevolg had dat de patient tussen de 0,5 en 1 meer seksueel bevredigende evenementen per maand zal hebben.

Addyi is in Augustus 2015 door de Amerikaanse instantie ‘Food and Drug Administration’ (FDA) goedgekeurd. Vervolgens werd het geneesmiddel beschikbaar gesteld voor vrouwen met hypoactief seksueel verlangenstoornis die de menopauze nog niet hebben bereikt.  

Wat is hypoactief seksueel verlangenstoornis?

Deze aandoening houdt in dat iemand een chronisch verminderd libido heeft, waarbij het libido een bewust of onbewust verlangen naar seksuele activiteit is. Het libido is dusdanig verminderd dat het problemen voor de vrouw zelf of relatiemoeilijkheden als gevolg kan hebben.

Men denkt dat HSDD een van de meest voorkomende seksuele dysfuncties is die bij vrouwen voorkomt.

HSDD is moeilijk te meten of vast te stellen, aangezien seksueel verlangen van persoon tot persoon sterk verschilt. Daarnaast kan het libido bij zowel mannen als vrouwen om verschillende redenen kan veranderen of aangetast kan worden. Dit kan namelijk het gevolg zijn van lichamelijke en psychologische problemen.

Vandaar dat het zeer moeilijk is om de diagnose van HSDD vast te stellen en waarom er weinig onderzoek naar ‘Viagra voor vrouwen’ wordt gedaan.

Hoe werkt Flibanserin tegen HSDD?

Flibanserine is geen hormoon en in tegenstelling tot Viagra heeft het geen effect op de bloedsomloop. In plaats daarvan reguleert het de stofjes in de hersenen die bepalend zijn voor het libido en de hoeveelheid seksueel verlangen iemand heeft.

Men weet niet precies hoe dit middel werkt, maar wel dat het werkzaam is in het centrale zenuwstelsel. Een stoornis in de balans van dopamine en noradrenaline wordt hersteld. Dopamine en noradrenaline hebben beiden invloed op seksuele opwinding. Serotonine remt echter de seksuele gevoelens.

Flibanserine is dus volkomen verschillend van Viagra. ‘Viagra voor vrouwen’ is slechts een naam die door de media verzonnen is en geen wetenschappelijke term.

Kan ik dit geneesmiddel in Europa kopen?

Het Europees geneesmiddelenbureau heeft Flibanserine nog niet goedgekeurd. Dit middel kan dus nog niet in Europese landen, waaronder Nederland, worden voorgeschreven of verkocht.

Als je een website tegenkomt die beweert Viagra voor vrouwen te verkopen dan is dit hoogstwaarschijnlijk een site die illegaal te werk gaat en nepmedicatie verkoopt. Deze nepmiddelen zijn zeer gevaarlijk voor de gezondheid en ook medicatie die zonder de juiste controles verkocht wordt kan levensgevaarlijke gevolgen hebben.

Hoewel Flibanserine dus nog niet verkrijgbaar is kun je wel altijd hypoactief seksueel verlangen met de huisarts bespreken.

De arts kan dan bekijken waar dit door veroorzaakt wordt en wat er aan gedaan kan worden.