Home | Blog | Gewichtsverlies | Is het veilig om Mounjaro te gebruiken bij de ziekte van Crohn?
Mounjaro is niet gecontra-indiceerd bij de ziekte van Crohn, en onderzoek wijst uit dat GLP-1-behandelingen zoals Mounjaro over het algemeen goed worden verdragen door mensen met deze aandoening. Ze kunnen zelfs extra voordelen bieden naast gewichtsverlies, zoals het verminderen van ontstekingen en het helpt de darmgezondheid te ondersteunen.
Desondanks is het, omdat we nog niet over voldoende gegevens beschikken, belangrijk om GLP-1-therapieën met de nodige voorzichtigheid te gebruiken en alleen onder toezicht van jouw arts als je de ziekte van Crohn hebt.

Laatst bijgewerkt Apr 10, 2026.
Samenvatting
- Mounjaro is een geneesmiddel met zowel GLP-1 als GIP dat gewichtsverlies bevordert en mogelijk ontstekingen kan verminderen.
- De ziekte van Crohn veroorzaakt ontstekingen in delen van het spijsverteringskanaal, wat leidt tot ongemak en opvlammingen.
- Het gebruik van Mounjaro bij de ziekte van Crohn brengt enkele potentiële risico's met zich mee, zoals bijwerkingen die de symptomen van Crohn kunnen maskeren en mogelijke interacties met andere medicijnen.
- Aan de andere kant kan gewichtsverlies door GLP-1 helpen om de symptomen beter onder controle te houden, gewichtstoename door steroïden te compenseren en complicaties te verminderen.
Mounjaro, of preciezer gezegd het actieve bestanddeel tirzepatide, werkt door twee darmhormonen na te bootsen, namelijk GLP-1 (Glucagon-Like Peptide-1) en GIP (Glucose-dependent Insulinotropic Polypeptide). Dit betekent dat het op verschillende manieren in het lichaam werkt:
Even ter verduidelijking: hoewel Mounjaro (tirzepatide) feitelijk werkt als een gecombineerde GLP-1/GIP-behandeling, zullen we het vanaf nu een GLP-1-medicijn noemen. Dat komt omdat de meeste studies het vergelijken met andere GLP-1-medicijnen waar je wellicht van gehoord hebt, zoals Wegovy (semaglutide) of Nevolat (liraglutide).
Kort gezegd is de ziekte van Crohn een vorm van inflammatoire darmziekte (IBD) die ervoor zorgt dat delen van jouw spijsverteringskanaal (meestal jouw dunne en dikke darm) opzwellen en geïrriteerd raken. De ziekte kan pijnlijk en invaliderend zijn en leiden tot ernstige complicaties.
Het is een chronische auto-immuunziekte. Hoewel de precieze oorzaak niet bekend is, wordt aangenomen dat het een combinatie is van genetische aanleg, omgevingsfactoren en de reactie van jouw immuunsysteem. Onderzoek suggereert dat jouw immuunsysteem ten onrechte normaal gesproken onschadelijke bacteriën aanvalt. Na verloop van tijd leidt dit tot chronische ontsteking, wat de symptomen van de ziekte van Crohn veroorzaakt.
Hoewel deze kunnen variëren afhankelijk van welk deel van de darm is aangetast, zijn enkele veelvoorkomende symptomen van de ziekte van Crohn:
Jouw voedingspatroon en veranderingen in jouw spijsvertering kunnen de symptomen van de ziekte van Crohn verergeren. Bepaalde voedingsmiddelen, additieven of vetrijke/bewerkte producten kunnen bijvoorbeeld opvlammingen veroorzaken of de symptomen verergeren.
Een van de manieren waarop Mounjaro werkt, is door de darmbewegingen te vertragen. Hoewel dit ervoor kan zorgen dat je langer een verzadigd gevoel hebt en gewichtsverlies kan ondersteunen, kan het ook gastro-intestinale stress veroorzaken, wat de symptomen van de ziekte van Crohn, zoals maagklachten, diarree, misselijkheid of constipatie, kan verergeren of ermee kan overlappen.
Bovendien kan Mounjaro, doordat het de spijsvertering vertraagt, risico’s met zich meebrengen als je darmvernauwingen (stricturen) heeft als gevolg van de ziekte van Crohn, waardoor de doorgang van voedsel geblokkeerd kan worden. Tirzepatide zelf is in dit verband niet veel onderzocht, maar sommige rapporten suggereren dat andere GLP-1-medicijnen tot darmblokkades kunnen leiden, daarom is het raadzaam om Mounjaro met voorzichtigheid te gebruiken bij patiënten met bekende stricturen of obstructieve symptomen.
Zoals hierboven vermeld, kunnen de symptomen van Mounjaro overlappen met die van de ziekte van Crohn. Dit betekent dat de behandeling van een opvlamming vertraagd kan worden, wat onnodig ongemak kan veroorzaken.
Aan de andere kant kunnen bijwerkingen van Mounjaro, zoals misselijkheid, een opgeblazen gevoel of veranderingen in de stoelgang, worden aangezien voor vroege tekenen van een opvlamming van de ziekte van Crohn. Dit kan betekenen dat de juiste aanpak – meestal het uitstellen van een dosisverhoging of het onderbreken van de Mounjaro-behandeling – ook wordt uitgesteld.
Uit een onderzoek uit 2025 onder IBD-patiënten gedurende 12 maanden bleek echter dat de frequentie van gastro-intestinale bijwerkingen (zoals darmobstructie, IBD-gerelateerde ziekenhuisopname, noodzaak tot een operatie of verhoging van de IBD-medicatie) niet significant toenam na de start van GLP-1-therapie.
Hoewel er dus geïsoleerde gevallen kunnen zijn waarin bijwerkingen van Mounjaro de symptomen van de ziekte van Crohn maskeren, suggereren de bestaande gegevens dat GLP-1’s bij de meeste mensen geen toename van gastro-intestinale bijwerkingen veroorzaken bij patiënten met IBD. Jouw arts wil je wellicht nauwlettend in de gaten houden, maar over het algemeen zou het gebruik van Mounjaro jouw symptomen van de ziekte van Crohn niet significant moeten beïnvloeden.
Pancreatitis is een zeldzame maar ernstige bijwerking van Mounjaro. Het wordt gekenmerkt door symptomen zoals hevige, aanhoudende buikpijn (uitstralend naar de rug), misselijkheid, braken, koorts en een snelle hartslag.
Pancreatitis komt ook vaker voor bij mensen met de ziekte van Crohn.
Vroege tekenen van pancreatitis kunnen echter worden verward met een opvlamming van de ziekte van Crohn, of andersom, omdat de symptomen vaak erg op elkaar lijken. Beide aandoeningen kunnen buikpijn, misselijkheid, braken, diarree en algemene spijsverteringsproblemen veroorzaken.
Deze overlap kan de diagnose en behandeling vertragen. Daarom is het belangrijk dat je direct medische hulp zoekt als je nieuwe of ongewoon ernstige buikklachten hebt.
Behandelingen om opvlammingen van de ziekte van Crohn te voorkomen of te behandelen zijn onder andere:
Hoewel tirzepatide geen grote directe interacties heeft met medicijnen voor de ziekte van Crohn, zijn er wel een aantal zaken waarmee rekening moet worden gehouden:
Zorg ervoor dat je je arts op de hoogte stelt van alle medicijnen die je gebruikt, zodat hij of zij eventuele bijwerkingen kan beoordelen en (indien mogelijk) voorkomen.
Mounjaro (tirzepatide) is nog steeds een relatief nieuwe behandeling en er zijn nog geen grote studies die zich specifiek richten op mensen met de ziekte van Crohn. De meeste kennis die we tot nu toe hebben, is afkomstig van kleine studies, retrospectieve analyses, gemengde IBD-populaties of studies met andere GLP-1-remmers. Het bewijsmateriaal is daarom nog beperkt. Hierdoor weten we nog niet wat de langetermijneffecten zijn bij mensen met de ziekte van Crohn, hoe het de actieve ziekte van Crohn beïnvloedt of hoe veilig het is bij gecompliceerde gevallen van de ziekte van Crohn (zoals vernauwingen).
Hoewel Mounjaro over het algemeen veilig lijkt bij mensen met IBD, zijn er nog grotere, specifiek op de ziekte van Crohn gerichte studies nodig voordat we de veiligheid en effectiviteit ervan bij deze aandoening kunnen beoordelen.
Aan de andere kant is gewichtsverlies door GLP-1-therapie in verband gebracht met lagere aantallen operaties en ziekenhuisopnames bij mensen met IBD. Dus als je het onder zorgvuldig toezicht gebruikt, en met een goede samenwerking tussen jouw voorschrijver en gastro-enteroloog, kan Mounjaro mogelijk helpen bij bepaalde aspecten van de ziekte van Crohn, waaronder:
Een van de meest voorkomende symptomen van de ziekte van Crohn is frequent naar het toilet moeten. Hoewel er geen grote, gerandomiseerde onderzoeken zijn gedaan naar Mounjaro specifiek voor de frequentie van de stoelgang of diarree bij IBD-patiënten, weten we wel dat het de maaglediging vertraagt en de darmmotiliteit beïnvloedt.
Een kleine studie met drie patiënten met IBD suggereert dat Mounjaro kan helpen de frequentie van de stoelgang te verminderen, wat betekent dat een mogelijk voordeel minder toiletbezoeken zouden kunnen zijn.
Overgewicht kan een grote belasting vormen voor je spijsverteringsstelsel, en bij mensen met IBD is het in verband gebracht met meer opflakkeringen, meer complicaties en een kleinere kans op remissie.
Daarom kan afvallen helpen om de druk op je darmen te verlichten. Het is ook in verband gebracht met een lagere algehele ontsteking, wat je spijsverteringsstelsel soepeler kan laten werken en je symptomen kan verlichten.
Desalniettemin is het bewijs hiervoor nog beperkt, en hoe gewichtsverlies met GLP-1 de ziekte van Crohn beïnvloedt, kan afhangen van factoren zoals je voeding en levensstijl. Ongeacht je gezondheidstoestand, moet gewichtsverlies geleidelijk gebeuren en zorgvuldig worden begeleid door je arts om ervoor te zorgen dat je de juiste hoeveelheden voedingsstoffen binnenkrijgt en om opflakkeringen te voorkomen.
Het is nog vroeg, maar sommige studies suggereren dat GLP-1-behandelingen ontstekingen kunnen verminderen. Zo is bijvoorbeeld aangetoond dat ze markers zoals CRP verlagen, die vaak hoger zijn bij mensen met de ziekte van Crohn, vooral tijdens opflakkeringen. In een onderzoek onder 120 IBD-patiënten die gedurende minimaal 30 dagen werden behandeld met een GLP-1-agonist (semaglutide, liraglutide, dulaglutide, exenatide of tirzepatide), daalde de gemiddelde CRP significant in een jaar tijd (van 12,92 naar 6,38 mg/dL).
Lagere CRP-waarden duiden op een verminderde algehele ontsteking, wat voor sommige mensen zou kunnen leiden tot minder of minder ernstige opflakkeringen. Desondanks verbeterden de symptomen van de patiënten in het bovengenoemde onderzoek niet veel en vertoonde het darmslijmvlies weinig zichtbare genezing. Hoewel de daling van ontstekingsmarkers dus bemoedigend is, is er onvoldoende bewijs om te stellen dat GLP-1-behandeling het verloop van de ziekte daadwerkelijk kan veranderen.
Uit een grootschalige retrospectieve analyse van meer dan 33.000 mensen bleek dat IBD-patiënten die met GLP-1 werden behandeld, minder steroïden gebruikten, minder vaak in het ziekenhuis werden opgenomen en minder vaak de spoedeisende hulp bezochten dan patiënten die deze medicatie niet gebruikten. Dit suggereert dat GLP-1-behandelingen zoals Mounajro mogelijk een beschermend effect hebben tegen IBD-gerelateerde complicaties.
Veel mensen met de ziekte van Crohn gebruiken steroïden tijdens opvlammingen, maar langdurig gebruik van steroïden kan leiden tot gewichtstoename, een verhoogde eetlust en veranderingen in de stofwisseling.
Een positief punt is dat studies suggereren dat het gebruik van een afslanktherapie zoals Mounjaro de gewichtstoename door steroïden gedeeltelijk kan compenseren en het daardoor gemakkelijker kan maken om de stofwisseling en de algehele gezondheid op de lange termijn op peil te houden.
Ter ondersteuning hiervan toonde een meta-analyse met 1.236 mensen met IBD aan dat GLP-1-behandelingen leidden tot een gemiddeld gewichtsverlies van 5,71 kg, met een behandelingsduur van 3 tot 18 maanden. Veel van deze mensen gebruikten ook standaard IBD-therapieën, waaronder corticosteroïden en biologicals. De studie ging echter niet in op de specifieke invloed van steroïdengebruik op het gewichtsverlies.
Mounjaro kan veilig en zelfs gunstig zijn voor mensen die willen afvallen en de ziekte van Crohn hebben. Er zijn echter enkele belangrijke factoren waarmee je rekening moet houden voor jouw eigen veiligheid:
Tot slot, als je online een behandeling bestelt, zorg er dan voor dat je alle informatie met betrekking tot jouw behandeling van de ziekte van Crohn vermeldt. Het is ook verstandig om jouw huisarts op de hoogte te houden, zodat hij of zij jouw voortgang kan volgen en je kan adviseren over eventuele gezondheidsproblemen of zorgen die zich tijdens de behandeling voordoen.
The promise of tirzepatide: A narrative review of metabolic benefits. Primary care diabetes, 19(3), pp. 229-237.
Intestinal Microbiota and the Innate Immune System – A Crosstalk in Crohn’s Disease Pathogenesis. Frontiers in Immunology, 6, p.489.
Risk of Gastrointestinal Adverse Events Associated with Glucagon-Like Peptide-1 Receptor Agonists for Weight Loss. JAMA, 330(18), pp.1795-1797
Glucagon-Like Peptide-1 Receptor Agonist Therapy Does Not Increase Gastrointestinal Adverse Events in Patients with Inflammatory Bowel Disease. Digestive diseases and sciences, 70(10), pp.3476-3484.
Acute Pancreatitis Caused by Tirzepatide. Cureus, 16(12), e76007.
Crohn's disease presenting with acute pancreatitis. Acta Gastro-Enterologica Belgica, 77(3), pp. 357-358.
Use of Glucagon-Like Peptide-1 Receptor Agonists in Patients With Inflammatory Bowel Disease. Gastroenterology & Hepatology, 21(1), p.59.
Dramatic Changes in Thiopurine Metabolite Levels in a Patient With Inflammatory Bowel Disease Treated With Tirzepatide for Weight Loss. ACG Case Reports Journal, 11(11), pp.e01544–e01544.
Glucagon-like peptide 1 receptor agonists and the clinical outcomes of inflammatory bowel disease: a systematic review and meta-analysis. Journal of Crohn’s & colitis, 19(10), jjaf181
The novel dual glucose‐dependent insulinotropic polypeptide and glucagon‐like peptide‐1 ( GLP ‐1) receptor agonist tirzepatide transiently delays gastric emptying similarly to selective long‐acting GLP ‐1 receptor agonists. Diabetes, Obesity and Metabolism, 22(10), pp.1886–1891.
S92 Successful Use of Glucagon-Like Peptide 1 Receptor Agonists for the Treatment of Short Gut Syndrome in Patients With Inflammatory Bowel Disease. The American Journal of Gastroenterology, 119(12S), p.S25.
Impact of obesity on disease activity and disease outcome in inflammatory bowel disease: Results from the Swiss inflammatory bowel disease cohort. United European Gastroenterology journal, 8(10), pp.1196–1207
Weight loss is a critical factor to reduce inflammation. Clinical Nutrition ESPEN, 28, pp.21–35.
S1426 Impact of GLP-1 Agonists on the Severity of Inflammatory Bowel Disease. The American Journal of Gastroenterology, 119(10S), pp.S1022–S1023.
GLP-1 Receptor Agonists Are Associated With Reduced IBD Exacerbations, Hospitalizations, and ER Visits: A Multicenter Observational Cohort Study. The American Journal of Gastroenterology, 120(10 Suppl 2), p. S1632.
Corticosteroid Use and Long-Term Changes in Weight and Waist Circumference: The Lifelines Cohort Study. The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism, 110(12), pp.e3989–e3997.
Efficacy of GLP-1 receptor agonists on obesity and metabolic profile in patients with inflammatory bowel disease: a systematic review and meta-analysis. BMC Gastroenterology.
Hoe we informatie verzamelen.
Als we je statistieken, gegevens, opinies of een consensus voorleggen, vertellen we je waar die vandaan komen. En we presenteren gegevens alleen als klinisch betrouwbaar als ze afkomstig zijn van een gerenommeerde bron, zoals een door de staat of de overheid gefinancierde gezondheidsorganisatie, een medisch tijdschrift met collegiale toetsing, of een erkende analyse- of gegevensinstantie. Lees meer in ons redactioneel beleid.
Heb je een onderwerp waarvan je wilt dat we het in een toekomstig artikel behandelen? Laat het ons weten.
Meld je aan voor onze nieuwsbrief om het laatste nieuws.
Disclaimer: De informatie op deze pagina is geen vervanging voor professioneel medisch advies, diagnose of behandeling. Heb je vragen of zorgen over je gezondheid, praat dan met een arts.
We konden niet vinden waar je naar op zoek bent.
Hier is alles wat we behandelen. Of, als je iets zoekt dat we nog niet hebben, kun je iets voorstellen.
Door op 'Schrijf je nu in' te klikken ga je akkoord met ons Privacybeleid.
(En laat ook je email achter, zodat we je kunnen laten weten als we een artikel schrijven op basis van je suggestie).
Laatst bijgewerkt Apr 10, 2026.
Onze experts houden voortdurend nieuwe bevindingen op het gebied van gezondheid en geneeskunde in de gaten, en we werken onze artikelen bij wanneer er nieuwe informatie beschikbaar komt.
Apr 10, 2026
Gepubliceerd door: Het Content Team van Treated Medisch beoordeeld door: Mr. Craig Marsh, Pre-beoordelingsteamHoe we informatie verzamelen.
Als we je statistieken, gegevens, opinies of een consensus voorleggen, vertellen we je waar die vandaan komen. En we presenteren gegevens alleen als klinisch betrouwbaar als ze afkomstig zijn van een gerenommeerde bron, zoals een door de staat of de overheid gefinancierde gezondheidsorganisatie, een medisch tijdschrift met collegiale toetsing, of een erkende analyse- of gegevensinstantie. Lees meer in ons Hoe we informatie verzamelen.